Dedem, babam ve ben aynı telefonu kullandık. Kablolu, kara, ağır bir telefondu. Çevirmeli dedikleri türdendi. Aynı faytonu çağırdık, aynı bisikleti sürdük; aynı buzdolabına dadandık, aynı bakır tencerelerden pilav kaşıkladık.

Kullandığımız nesnelerin ortaklığı bizi de birbirimize benzetiyordu. Yoksulluğumuz ve/veya yoksunluklarımız bizi kardeş kılıyordu. Okulda, sokakta, evlerimizde, işliklerimizde ancak özsel niteliklerimizle diğerlerinden sıyrılıyor ve paye kazanıyorduk.

Çocuklarımızla aynı dünyanın insanı değiliz. Onlar, bizim anlamadığımız bir devrimin içine doğdular. Biz, onların gerisinde kaldık. Dijital dünyanın sırlarını, biraz da alay konusu ederek, bize çocuklarımız anlatıyor. Bilgisayarı, tableti, akıllı telefonu kullanmayı onlardan öğreniyoruz.

Tembellik bize en yasaklanan şeydi. Çocuklarımız tembelliği, kendilerine hak olarak görüyorlar. Özsel nitelikleriyle değil sahip olabildikleri markalarla paye kazanıyorlar. Mutlulukları, onlara bu markaları edindirecek ebeveyn cüzdanına bağlı.

 ‘‘Ne kadar tüketirsen o kadar mutlu olursun’’ oyununun da sonuna geliniyor. Bu durumu yine çocuklarımız bizden önce sezdi. Kendilerine yeni uğraşlar bulmaya çalışıyorlar. Yapay zekânın günlük hayatta neleri değiştireceğini yine onlar hissediyor. Akademik tercihleri değişiyor, okumaları farklılaşıyor.

Biz ebeveyn olarak öfkeyi, gerçeklikten arındırılmış anıları, böbürlenmeyi bir tarafa bırakalım. Çocuklarımızın bilmediği o iki olguya odaklanalım: Yaşantı ve sınanmışlık. Alçak gönüllüğümüz onların yolunu aydınlatsın. Kendimize gülebildikçe onlarla iletişimimiz güçlenecek. Yeni toplumsal rollerin şafağında barış içinde yaşayabileceğiz.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.